Leasing firmasının sağladığı finansmanla araç satın alma sisteminde esasen iki işlem bulunmaktadır: Leasing firması kişiye faizli kredi vermekte, kişi de bu krediyle aracı satın almaktadır. Bu durumda ilk işlem faiz içerdiği için caiz değildir. Çünkü leasing firması parayı vadeli ve fazlasıyla geri almak üzere vermekte; bu da hem ribe’l-fadl hem de ribe’n-nesîe kapsamına girmektedir.
Taksitli satışlarda peşin fiyat ile vadeli fiyat arasında fark bulunması tek başına sakıncalı değildir. Ancak burada satılan şey mal değil, paradır. Aynı para biriminin vadeli ve fazlalıkla satımı dinen caiz değildir. Bu nedenle, gerçek bir zaruret hali bulunmadıkça bu yöntemle araç satın almak uygun değildir.
Buna karşılık, kiralama esasına dayalı ve kira süresi sonunda aracın o günkü değeri üzerinden satın alınmasına veya iade edilmesine imkân tanıyan leasing sözleşmeleri caizdir. Bu tür sözleşmelerde kişi aracı kiralamakta, faizli borçlanma söz konusu olmamaktadır.
Sonuç olarak; faizli kredi verilerek yapılan leasing sistemiyle araç satın almak caiz değildir. Ancak kira sözleşmesi esasına dayanan ve vade sonunda satın alma seçeneği sunan leasing modelleri dinen sakıncasızdır.